Беларуская
Правіць

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасціПравіць

Назоўнік, мужчынскі род.

Корань: --.

ВымаўленнеПравіць

IPA: []

Семантычныя уласцівасціПравіць

ЗначэннеПравіць

  1. Поласць паміж верхняй і ніжняй сківіцамі і шчокамі да глоткі. [Маёр:] — У нас тут, бачыце, чарніц вельмі многа. Я вось вяртаўся з заставы ды так і не вытрымаў, злез з каня ды давай заграбаць іх у рот, як мядзведзь. Брыль. Не адчуваў голаду пакуль што і Віктар, толькі ў роце было неяк нядобра. Маўр. // Разрэз губ. — Нічога, і мне яшчэ засталося, — выцер чамусь рукавом рот Антось. Васілевіч. // Пашча, дзюба ў звера, рыбы, птушкі. З рота [у дзіка] тырчаць вялікія, вострыя, як нажы, і загорнутыя ўгору іклы, — грозная і небяспечная для ворагаў зброя. В. Вольскі. ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ужывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.
  2. пераноснае значэнне размоўнае слова Тое, што і ядок. Тры дзесяціны зямлі, вядома, не маглі пракарміць сем ратоў, як часта казаў сам пісьменнік. Бядуля. Каб скараціць выдаткі і пазбавіцца ад лішняга рота, .. [Ліда] разлічыла Олю і ў гэтыя ж яслі аддала Аліка. Васілевіч.

СінонімыПравіць

АнтонімыПравіць

ГіперонімыПравіць

ГіпонімыПравіць

ХалонімыПравіць

Роднасныя словыПравіць

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмыПравіць

ЭтымалогіяПравіць

Паходзіць ад ??

ПеракладПравіць