Беларуская
Правіць

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасціПравіць

ко́н-тур

Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.

Корань: --.

ВымаўленнеПравіць

IPA: []

Семантычныя уласцівасціПравіць

ЗначэннеПравіць

  1. знешні абрыс чаго-н. ◆ Контуры галавы. Баханькоў А. Я. і інш. Тлумачальны слоўнік беларускай мовы: Для сярэд. школы. — 3-е выд., перапрац. і дап. — Мн.: Нар. асвета, 1979. — С. 161. — 334 с.

СінонімыПравіць

АнтонімыПравіць

ГіперонімыПравіць

ГіпонімыПравіць

ХалонімыПравіць

Роднасныя словыПравіць

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмыПравіць

ЭтымалогіяПравіць

Паходзіць ад ??

ПеракладПравіць