Беларуская
Правіць

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасціПравіць

га-ра-чы-ня́

Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.

Корань: --.

ВымаўленнеПравіць

IPA: []

Семантычныя уласцівасціПравіць

ЗначэннеПравіць

  1. гарачае, моцна нагрэтае паветра ◆ У хаце была гарачыня. Ну і гарачыня сёлета ў ліпені! Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 182. — 968 с.
  2. цеплыня арганізма, выкліканая прылівам крыві ў час моцнага душэўнага ўзбуджэння ◆ Усё цела налілося гарачынёй.

СінонімыПравіць

АнтонімыПравіць

ГіперонімыПравіць

ГіпонімыПравіць

ХалонімыПравіць

Роднасныя словыПравіць

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмыПравіць

ЭтымалогіяПравіць

Паходзіць ад ??

ПеракладПравіць