Беларуская
Правіць

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасціПравіць

ва-ла-пю́к

Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.

Корань: -валапюк-.

ВымаўленнеПравіць

IPA: [valaˈpʲʊk]

Семантычныя уласцівасціПравіць

ЗначэннеПравіць

  1. адна з першых штучных моў, створаная ў Германіі ў 1879 годзе І.М.Шлейерам; яе меркавалі выкарыстаць у якасці адзінай сусветнай мовы ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ужывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.
  2. перан. набор незразумелых слоў, тарабаршчына ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ужывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.

СінонімыПравіць

  1. -

АнтонімыПравіць

  1. -

ГіперонімыПравіць

  1. мова

ГіпонімыПравіць

ХалонімыПравіць

Роднасныя словыПравіць

Устойлівыя словазлучэння і фразеалагізмыПравіць

ЭтымалогіяПравіць

Паходзіць ад ??

ПеракладПравіць